Öğretmen çemberde oturan ortaokul öğrencilerine açık uçlu bir soru soruyor, öğrenciler düşünüyor
sokratik yontemsorgulamayontemkolaylastiricifelsefe tarihi

P4C ve Sokratik Yöntem: Benzerlikler, Farklar ve Sınıfta Kullanımı

P4C, Sokrates'in soru sorarak düşündürme geleneğinden beslenir ama onu bir topluluğa taşır. Benzerlikleri, farkları ve Sokratik soruları çemberde nasıl kullanacağınızı anlatıyoruz.

Yazar: Yayın: 8 dk okuma

Kısa cevap: P4C, Sokratik yöntemin "soru sorarak düşündürme" ruhunu miras alır ama onu bir öğretmen–öğrenci diyaloğundan bir topluluk soruşturmasına dönüştürür. Sokratik diyalogda soruları çoğunlukla bir usta sorar; P4C'de soruları çocuklar üretir, gündemi birlikte seçer ve birbirini sorgular. Kolaylaştırıcı Sokratik soruları bir araç olarak kullanır, ama tartışmayı kendi vardığı sonuca götürmeye çalışmaz.

"Sokratik yöntem" ifadesi eğitimde sık kullanılır, çoğu zaman da "öğrenciye bol soru sormak" anlamında. P4C'yi ilk duyan öğretmenlerin önemli bir kısmı da "Bu zaten Sokratik yöntem değil mi?" diye sorar. Cevap: kısmen evet, önemli ölçüde hayır. Bu yazı, iki yaklaşımın ortak kökünü, ayrıldıkları noktaları ve Sokratik soruları bir P4C çemberinde nasıl işe koşacağınızı anlatıyor.

Sokratik yöntem nedir?

Sokratik yöntem, Platon'un diyaloglarında Sokrates'in konuşmacılarıyla yürüttüğü sorgulama biçimine dayanır. Sokrates genellikle bir kavramın tanımını sorar ("Cesaret nedir?"), karşısındakinin verdiği tanımı örneklerle sınar, çelişki ortaya çıkınca tanımın gözden geçirilmesini ister. Bu sürecin sonunda çoğu zaman kesin bir cevaba varılmaz; ama konuşmacı, bildiğini sandığı şeyi aslında bilmediğini fark eder.

Bu gelenekten eğitime taşınan birkaç temel fikir vardır:

  • Bilgi aktarmak yerine soruyla düşündürmek,
  • Tanımları örnek ve karşı örnekle sınamak,
  • Çelişkiyi bir hata değil, düşünmenin motoru olarak görmek,
  • "Bilmiyorum" diyebilmeyi bir erdem saymak.

Son madde çocuklar için özellikle değerlidir; entelektüel alçakgönüllülük üzerine yazımızda bunu sınıf örnekleriyle ele aldık.

P4C, Sokratik gelenekten ne alır?

Matthew Lipman, P4C'yi geliştirirken felsefenin diyalog geleneğinden açıkça beslendi. Lipman'ın hikâyesini anlattığımız yazıda görüleceği gibi, amaç çocuklara felsefe tarihi öğretmek değil, felsefe yapmayı öğretmekti. Bu açıdan P4C ile Sokratik yöntem şu noktalarda buluşur:

  • Sorgulama kavramlar üzerinedir: adalet, dostluk, gerçeklik, cesaret.
  • Soruların çoğu açık uçludur ve tek doğru cevabı yoktur.
  • Örnek, karşı örnek, tanım ve ayrım temel araçlardır. Bu araçları tek tek incelediğimiz P4C'de düşünme araçları yazısı iyi bir tamamlayıcıdır.
  • Kesin sonuca varmamak başarısızlık sayılmaz; anlayışın derinleşmesi yeterli bir kazanımdır.

P4C, Sokratik yöntemden nerede ayrılır?

Ayrım noktaları ince ama sınıf pratiğinde belirleyicidir.

Boyut Klasik Sokratik diyalog P4C soruşturma topluluğu
Soruyu kim belirler? Genellikle sorgulayan kişi Çocuklar üretir ve oylar
Konuşmanın yapısı Bire bir, sorgulayan merkezde Çok sesli, çocuklar birbirine döner
Yönlendiren kişinin konumu Nereye varmak istediğini bilebilir Sürecin koruyucusu, içerikte tarafsız
İlişki Usta–öğrenci Topluluk, ortak araştırma
Başarı ölçütü Kavramın çelişkisinin gösterilmesi Topluluğun birlikte daha makul düşünmesi
Duygusal iklim Zaman zaman sert, köşeye sıkıştırıcı Özen, güven ve katılım öncelikli

Merkezden çembere

Sokratik diyalogda ağırlık sorgulayandadır. P4C'de ise kolaylaştırıcının rolü topluluğu kendi kendini sorgulayabilir hâle getirmektir. İyi bir P4C oturumunun işareti, bir süre sonra çocukların birbirine "Bir örnek verebilir misin?" diye sormaya başlamasıdır.

Cevabı bilen öğretmen yok

Eğitimde "Sokratik" diye sunulan pek çok uygulama aslında yönlendirici sorularla önceden belirlenmiş bir cevaba götürmektir: "Peki su kaç derecede kaynar? O hâlde...?" Bu, öğretimde yararlı olabilir ama P4C değildir. P4C'de kolaylaştırıcı, felsefi içerik açısından belirli bir sonuca yönlendirmekten kaçınır. Bunun sınırlarını kolaylaştırıcı neden cevap vermez? yazısında tartıştık.

Özenli düşünme

Platon'un diyaloglarında muhataplar zaman zaman mahcup olur, öfkelenip gider. Bir sınıfta, hele çocuklarla, bu kabul edilemez. P4C, eleştirel ve yaratıcı düşünmenin yanına özenli düşünmeyi koyar: Karşındakinin fikrine ve kendisine gösterilen saygı. Bu üç boyutu P4C'nin üç sütunu yazısında ayrıntılı bulabilirsiniz.

Sokratik sorular P4C çemberinde nasıl kullanılır?

Sokratik soru türleri, kolaylaştırıcının araç çantasının önemli bir parçasıdır. Önemli olan onları tek bir çocuğu köşeye sıkıştırmak için değil, düşünmeyi topluluğa açmak için sormaktır.

Soru türü Amaç Çembere uygun örnek
Açıklığa kavuşturma Ne kastedildiğini netleştirmek "Adil derken tam olarak neyi kastediyorsun?"
Gerekçe isteme Dayanağı görünür kılmak "Seni buna ne ikna etti?"
Varsayımı sorgulama Gizli kabulü açmak "Bunu söylerken neyi doğru kabul ediyoruz?"
Örnek / karşı örnek Genellemeyi sınamak "Buna uymayan bir durum düşünebilen var mı?"
Sonuçları inceleme Fikrin nereye götürdüğünü görmek "Herkes böyle yapsa ne olurdu?"
Bakış açısı Başka bir yerden bakmak "Hikâyedeki kurt bunu nasıl anlatırdı?"
Soruyu sorgulama Üst düzey farkındalık "Bu soru neden bu kadar zor geliyor?"

Bu soruların tamamını ve daha fazlasını, oturum aşamalarına göre gruplandırılmış biçimde kolaylaştırıcı soruları bankasında bulabilirsiniz.

Soruyu topluluğa açmak

Aynı soru iki farklı biçimde sorulabilir:

  • "Zeynep, bu dediğin çelişkili değil mi?" (Tek kişiye yönelen, savunmaya iten)
  • "Zeynep bir fikir söyledi, Ali de az önce farklı bir şey dedi. Bu ikisi birlikte doğru olabilir mi? Ne düşünüyorsunuz?" (Topluluğa açılan)

İkinci biçim Sokratik sorgulamanın gücünü korur ama yükü paylaştırır. Ayrıca çocuklara, iki fikrin gerçekten çelişip çelişmediğini kendilerinin incelemesi için bir fırsat verir. Bazen çelişki sanılan şeyin aslında bir ayrım eksikliği olduğu ortaya çıkar: "Ali okulda kuralları kastediyordu, Zeynep oyun kurallarını."

Bekleme süresi ve kabul cümleleri

Sokratik soru, cevabı için zaman tanınmadığında sorgulamaya dönüşür. Soru sorduktan sonra en az birkaç saniye beklemek, özellikle yavaş düşünen ya da çekingen çocuklara alan açar. Soruyu tahtaya yazmak, bir çift arkadaşla kısa süre konuşturmak ve ardından çembere açmak da iyi işler.

Kabul cümleleri ("Bu önemli bir nokta, biraz daha açabilir misin?", "Bunu düşünmek cesaret ister") çocuğa, sorgulanan şeyin kendisi değil fikri olduğunu hissettirir. Bu ayrım yerleştiğinde çocuklar fikirlerinin sınanmasından korkmaz; tersine, iyi bir karşı örnekle karşılaşmayı ilginç bulmaya başlar.

Sokratik sorgulama hangi aşamalardan geçer?

Bir P4C soruşturmasında Sokratik hamleler rastgele değil, genellikle belli bir sırayla işe yarar. Aşağıdaki akış katı bir reçete değil, bir yön duygusudur:

  1. Netleştirme: Seçilen soruda geçen anahtar kavram ne demek? ("Cesaret derken hepimiz aynı şeyi mi kastediyoruz?")
  2. İlk öneriler: Çocuklar tanım ya da görüş önerir, kolaylaştırıcı bunları görünür kılar (tahtaya, kâğıda).
  3. Sınama: Örnek ve karşı örneklerle öneriler denenir. Burada karşı örnek vermeyi öğretmek çok işe yarar.
  4. Ayrım ve düzeltme: Yeni ayrımlar yapılır, ilk öneriler geliştirilir ya da bırakılır.
  5. Yansıtma: "Başladığımız yerden nereye geldik? Hâlâ cevaplanmamış ne var?"

Beşinci aşama Sokrates'te çoğu zaman eksik kalır; P4C'de ise değerlendirme turu olarak oturumun vazgeçilmez parçasıdır.

Sınıfta kısa bir örnek: "Cesaret korkmamak mıdır?"

Beşinci sınıfta, bir kahramanlık hikâyesinden sonra çocukların seçtiği soru üzerine bir kesit:

Elif: Cesur insan korkmayan insandır. Öğretmen: Elif bir tanım önerdi. Bu tanımı sınamak isteyen var mı? Kerem: İtfaiyeciler de korkuyordur bence, ama yine de yangına giriyorlar. Onlar cesur değil mi? Elif: Olabilir... O zaman korksa bile yapan kişi. Zeynep: Ama hiç düşünmeden tehlikeli bir şey yapan da cesur mu? Kardeşim çatıdan atlamak istedi, bu cesaret değil ki. Öğretmen: Şimdi iki ayrım ortaya çıktı: korkuya rağmen yapmak ve düşünmeden yapmak. Bu ikisini nasıl ayırabiliriz?

Burada Sokratik yapı (tanım, karşı örnek, tanımın düzeltilmesi) açıkça görülüyor; ama karşı örnekleri öğretmen değil çocuklar getiriyor. Konuyu bir oturum planı olarak ele almak isterseniz cesaret üzerine P4C oturumu yazısına bakabilirsiniz.

Sokratik yöntemin çocuklarla kullanımında riskler nelerdir?

  • Sorgu havası: Arka arkaya gelen "Neden?" soruları çocuğa sınav gibi gelebilir. Arada bekleme süresi ve kabul cümleleri kullanın.
  • Tek çocuğa yüklenmek: Bir çocuğun görüşünü uzun süre sorgulamak, diğerlerini seyirci yapar ve o çocuğu yıpratır.
  • Gizli ders anlatımı: Soruların arkasında "doğru cevap" varsa çocuklar bunu çabuk sezer ve tahmin oyununa geçer.
  • Yaşa uymayan soyutluk: Küçük yaşlarda "tanım" yerine "Bu da ... sayılır mı?" gibi somut sorular daha iyi işler.

Bu risklerin ortak çözümü, kolaylaştırıcının kendi soru alışkanlıklarını izlemesidir. Bir oturumu (izin alarak) ses kaydına almak ve sonra dinlemek çok öğreticidir: Kaç soru sordunuz, kaçı tek bir çocuğa yönelikti, kaçında cevabı zaten biliyordunuz? Çocuklar birbirine kaç kez doğrudan döndü? Bu sayıları tutmak için bir not vermek gerekmez; yalnızca farkındalık yeterlidir. Zamanla sorularınızın azaldığını, çocukların sorularının arttığını görürseniz, Sokratik yöntemden P4C'ye doğru ilerliyorsunuz demektir.

Bir de şu ayrım önemlidir: Sokratik sorgulama bir tartışmayı derinleştirmek içindir, bir çocuğun davranışını düzeltmek için değil. Sınıf yönetimi gerektiren durumlarda "Neden böyle yaptın?" sorusunu felsefi bir soru gibi kullanmak, çocuğun gözünde soruşturmanın itibarını zedeler. Disiplin ile düşünmeyi ayrı tutmak, çemberin güvenli kalmasını sağlar.

Sokratik yöntem ile münazara ve felsefe dersi arasında nerede durur?

Sokratik sorgulama kazanmayı değil anlamayı hedefler; bu yönüyle münazaradan çok P4C'ye yakındır. Lise felsefe dersindeki kavram çalışmalarıyla da akrabadır, ancak P4C bir ders içeriği değil, her yaşta uygulanabilen bir sorgulama pratiğidir. İlgili karşılaştırmalar için P4C ile münazara farkı ve P4C ile lisedeki felsefe dersi farkı yazılarına bakabilirsiniz.

Sık sorulan sorular

P4C bir Sokratik yöntem türü müdür?

P4C, Sokratik gelenekten beslenen ama ondan farklılaşan bir yaklaşımdır. En belirgin fark, soruların çocuklardan gelmesi ve sorgulamanın bir topluluk içinde, çok sesli yürütülmesidir.

Sokratik soru sormak için felsefe bilmek gerekir mi?

Temel Sokratik soruları (açıklık, gerekçe, örnek, varsayım) felsefe eğitimi olmadan da kullanabilirsiniz. Ancak bir tartışmada hangi sorunun ne zaman sorulacağını sezmek, pratik ve geri bildirimle gelişen bir beceridir.

Sokratik yöntem ilkokulda kullanılabilir mi?

Evet, ama yaşa uyarlanarak. Küçük çocuklarla soyut tanım soruları yerine somut örnekler ve "Bu da sayılır mı?" türü sınır vakaları daha iyi çalışır.

Sokratik sorgulama çocuğu mahcup etmez mi?

Tek çocuğa yöneltilip art arda sorulursa edebilir. P4C'de sorular topluluğa açılır, bekleme süresi tanınır ve her katkı değerli kabul edilir; bu iklim mahcubiyet riskini büyük ölçüde azaltır.

Sonuç

P4C, Sokrates'ten sorunun gücünü ve bilmediğini kabul etme cesaretini alır; buna topluluğu, çocukların kendi sorularını ve özenli düşünmeyi ekler. Sokratik soruları bir araç olarak kullanmak, onları topluluğa açmak ve cevabı çocukların inşa etmesine izin vermek, iki geleneğin en iyi yanlarını birleştirir. Bu dengeyi süpervizyon eşliğinde kazanmak isteyenler için P4C eğitmen eğitimi programımızın ayrıntılarını inceleyebilirsiniz.

Yazar
P4C Eğitim Yayın Ekibi
Yayın: · Son güncelleme:
Bu yazıyı faydalı bulduysan paylaş 👇
Ücretsiz Bilgi Al